dr Ewelina Wojtera-Stasiorowska
Prezes Zarządu

Pomysłodawczyni i inicjatorka powołania Fundacji na Rzecz Rozwoju Probacji „PROBARE”

Doktor nauk prawnych, radca prawny, posiada dwa tytuły magistra: prawa oraz administracji. Absolwentka studiów podyplomowych z zakresu Kompetencji Menedżerskich w Zarządzaniu Ludźmi, Resocjalizacji i Profilaktyki Społecznej oraz Europejskiego Podyplomowego Studium Problematyki Przestępczości. Certyfikowana suicydolożka Polskiego Towarzystwa Suicydologicznego. Uczestniczyła w licznych szkoleniach, seminariach oraz konferencjach naukowych i metodycznych - również jako współorganizatorka i prelegentka – w kraju i za granicą, w tym m.in. w Deutsche Hochschule der Polizei w Münster (Wyższa Szkoła Policji w Niemczech).

 

Doświadczenie zawodowe i systemowe

Kurator zawodowa od 2008 r., obecnie w stopniu kurator specjalisty, od lat łącząca doświadczenie administracyjne, naukowe i praktyczne w budowaniu nowoczesnych standardów probacji i readaptacji społecznej.

W latach 2009–2019 była delegowana do pełnienia czynności w Ministerstwie Sprawiedliwości, gdzie zajmowała stanowisko głównego specjalisty oraz pełniła funkcję sekretarza kwartalnika „Probacja”, tworząc z czasopisma branżowego - czasopismo naukowe Ministerstwa Sprawiedliwości.

Od wielu lat aktywnie angażuje się w działalność ekspercką i systemową, popularyzując idee resocjalizacji, sprawiedliwości naprawczej oraz odpowiedzialnej polityki kryminalnej.

Przygotowała i przeprowadziła – wraz z zespołem – ogólnopolskie szkolenia dla kuratorów sądowych według autorskiego programu z zakresu bezpieczeństwa prawnego oraz bezpieczeństwa bezpośredniego w pracy kuratorskiej, oparte na wynikach badań empirycznych.

 

Działalność publiczna i organizacyjna

Aktywność ekspercka obejmuje również członkostwo w Kolegium Redakcyjnym „Biblioteki Suicydologicznej”, w Zarządzie Polskiego Stowarzyszenia Biegłych Sądowych, Skarbowych i Rzeczoznawców „Scientia” pod patronatem prof. Brunona Hołysta, a także funkcję recenzenta „Suicydologii” - Rocznika Polskiego Towarzystwa Suicydologicznego.

Pełniła funkcję asystenta redaktora naczelnego wielotomowej „Wielkiej Encyklopedii Prawa” pod patronatem Prezydenta RP. Była członkiem Zespołu Pedagogiki Resocjalizacyjnej afiliowanego przy Komitecie Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk.

Posiada bogate doświadczenie akademickie jako nauczyciel akademicki, m.in. na Uniwersytecie w Białymstoku, w Wyższej Szkole Nauk Społecznych PEDAGOGIUM w Warszawie, w Wyższej Szkole Administracji Społecznej w Warszawie oraz jako adiunkt Kujawskiej Szkoły Wyższej we Włocławku. Pełniła funkcję promotora i recenzenta prac dyplomowych.

Jest członkiem Rady Naukowej Fundacji Pro Aperte w Kutnie - organizacji wspierającej osoby z niepełnosprawnościami, w szczególności w spektrum autyzmu, oraz ich rodziny poprzez działania diagnostyczne, terapeutyczne, edukacyjne i integracyjne.

 

Działalność naukowa

Brała udział w licznych projektach badawczych, w tym m.in.: badaniach nad zagadnieniem terroryzmu oraz poglądami funkcjonariuszy Policji na zasady polityki kryminalnej w Polsce (wyniki opublikowane w 2003 i 2009 r.); projekcie „Terroryzm w opinii społeczeństwa polskiego” realizowanym dla Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (2010–2011); projekcie „Zdrowie psychiczne społeczeństwa polskiego a samobójstwa. Analiza współzależności” realizowanym dla Narodowego Centrum Nauki (2011–2013); projekcie „Projektowanie badań empirycznych i analiza materiałów dotyczących specyfiki metod kryminalistyki w pracy służb porządku publicznego” realizowanym dla konsorcjum WSM w Warszawie, ABW oraz Precoptic Co. Wojciechowscy Sp. Jawna (2012–2014).

W 2018 r. była członkiem zespołu badawczego Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości realizującego projekt pt. „Metody pracy resocjalizacyjnej i profilaktycznej stosowane przez kuratorów sądowych wykonujących orzeczenia w sprawach karnych”.

 

Najważniejsze publikacje:

  1. Prognoza zadań kuratorskiej służby sądowej jako czynnika regresji przestępczości do 2022 r.” [w:] Prognozowanie kryminologiczne w wymiarze społecznym pod red. Hołyst B., Malec N., Wawrzyniak Z.M., Warszawa PWN 2018.
  2. Geneza i rozwój kurateli sądowej w Polsce na przełomie wieków, Wydawnictwo Sejmowe 2019.
  3. Kryzys wartości a zachowania suicydalne [w:] Współczesne problemy resocjalizacji. W poszukiwaniu nowych rozwiązań, pod red. Kowalczyk M.H. i Szykut M., Toruń 2015.
  4. Hołyst B., Wojtera E., Bezpieczeństwo kuratorów sądowych w świetle badań ogólnopolskich, Warszawa 2013.
  5. Hołyst B., Wojtera E., Wiktymizacja społeczeństwa polskiego w świetle badań ogólnopolskich, Warszawa 2011.
  6. Bezpieczeństwo jako potrzeba i prawo człowieka” Studia Prawnicze i Administracyjne, Wyższa Szkoła Menedżerska, Nr I (IV)/2013.
  7. Bezpieczeństwo pracy kuratora sądowego w ujęciu uniwersalnym i interdyscyplinarnym, Resocjalizacja Polska Nr 3/2012.
  8. Problem bezpieczeństwa pracy w zawodzie kuratora zawodowego, Studia Prawnicze i Administracyjne Wyższa Szkoła Menedżerska, Nr I (III)/2012.
  9. Rola kuratora sądowego w udzielaniu pomocy ofiarom przestępstw”, materiały pokonferencyjne dotyczące „Interdyscyplinarnych działań w kształtowaniu systemu pomocy osobom pokrzywdzonym przestępstwem, Warszawa 2009.
  10. Court Probation for Adults in Poland [w:] EuroCriminology, University of Łódź 2007, Volume 20/21.

 

Prywatnie

Pasjonuje się strzelectwem sportowym - nie dla efektu, lecz dla precyzji. To przestrzeń skupienia, dyscypliny i konsekwencji. Umiejętność wyciszenia i kontroli traktuje jako kompetencję życiową, nie tylko sportową, przede wszystkim jednak, może robić to w parze ze swoim mężem, co chyba przyćmiewa resztę powodów.

Bliska jest jej sztuka: malarstwo, rzeźba i muzyka. Tę ostatnią kocha odważnie i bez kompleksów, niczym Boska Florence, z rozmachem godnym secesyjnych salonów – bo w pasji chodzi przecież o serce. Kultura nie jest dla niej dodatkiem do codzienności, lecz sposobem myślenia o świecie. Wspiera środowiska twórcze, artystów oraz inicjatywy budujące kapitał społeczny, wierząc, że wrażliwość i odpowiedzialność idą w parze. Z tej samej potrzeby sięga po biografie wybitnych postaci - interesuje ją droga do mistrzostwa, dyscyplina i odwaga w działaniu. Inspiracje przekuwa w praktykę, bez zbędnych deklaracji.

Wśród jej pasji jest także architektura wnętrz. Potrafi umeblować nawet windę – i sprawić, by stała się pałacem. Tworząc siedzibę Fundacji, niejednego architekta i wykonawcę doprowadziła do granicy duchowych uniesień (płaczu), konsekwentnie domagając się jednego standardu: „premium”. Półśrodki nie są kategorią, którą uznaje. Estetyka, porządek i jakość to dla niej forma szacunku – do ludzi i do przestrzeni.

Ma naturalny instynkt organizacyjny i wyczucie formy. Protokół dyplomatyczny ma w małym palcu – zawsze wie, kto jest kim i jak nadać właściwą rangę sytuacji. Postępowanie bankietowe to jej pole bitwy, na którym klasa i precyzja są oczywistością. Potrafi zorganizować wszystko - od kameralnego spotkania po dużą konferencję - a poziom tych wydarzeń konsekwentnie utrzymuje „w wersji premium”. Pamięta o ludziach, ich rocznicach i osiągnięciach; wdzięczność w jej wydaniu nie ulega przedawnieniu.

Doradza w zakresie rozwoju osobistego i zawodowego, łącząc doświadczenie prawnicze, menedżerskie i psychologiczne z praktyką pracy z ludźmi w sytuacjach wymagających decyzji i odpowiedzialności. Lojalna wobec swoich bliskich i zasad, którym pozostaje wierna, a kiedy trzeba, potrafi być równie stanowcza, co elegancka. Trudne tematy łagodzą goździki - w każdym kolorze.

 

Odznaczenia

Dr Ewelina Wojtera-Stasiorowska została odznaczona brązowym medalem Ministra Sprawiedliwości Lex Veritas Iustitia.